ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ അധികാരം (executive power), പൗരന്റെ മതസ്വാതന്ത്ര്യം (religious freedom), ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം (judicial independence) എന്നിവ തമ്മിലുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിൻ്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് തമിഴ്നാട്ടിൽ അടുത്തിടെ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ. ഈ ലേഖനം, തമിഴ്നാട്ടിലെ ഡിഎംകെ സർക്കാരും സംസ്ഥാനത്തെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയും തമ്മിലുള്ള ഒരു നിർണ്ണായക തർക്കത്തെ ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കുന്നു. തിരുപ്പരൻകുൻട്രം ക്ഷേത്രത്തിലെ ‘കാർത്തിക ദീപം’ എന്ന ആചാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസ്, ഈ സംഘർഷത്തിൻ്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി മാറി. ഈ തർക്കം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിന്, അതിൻ്റെ ഹൃദയഭാഗത്തുള്ള ആചാരത്തെക്കുറിച്ച് നാം ആദ്യം അറിയേണ്ടതുണ്ട്.
കാർത്തിക ദീപം കേസ്: തർക്കത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു
കാർത്തിക ദീപം നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള ഒരു തമിഴ് ആചാരമാണ്. മുരുകൻ, ശിവൻ എന്നിവരുടെ ആരാധനയുമായി ഇതിന് ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ട്. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മധുര സുൽത്താനേറ്റിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് കരുതുന്ന ദർഗയേക്കാളും, തമിഴ്നാട്ടിലെ ഏതൊരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയേക്കാളും പഴക്കമുള്ള ഒരു പാരമ്പര്യമാണ് തിരുപ്പരൻകുൻട്രത്തെ കുന്നിൻ മുകളിൽ ദീപം തെളിയിക്കുന്നത്. ഇത് തമിഴ് സംസ്കാരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
സർക്കാരും കോടതിയും നേർക്കുനേർ
കാർത്തിക ദീപം തെളിയിക്കുന്നതിന് സർക്കാർ അനുമതി നിഷേധിച്ചപ്പോൾ വിഷയം മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതിയുടെ മുന്നിലെത്തി. സർക്കാരും കോടതിയും തമ്മിലുള്ള വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ താഴെ പറയുന്ന പട്ടികയിൽ സംഗ്രഹിക്കാം:
സർക്കാർ വാദം കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണം
ക്രമസമാധാന പ്രശ്നങ്ങളും പൊതുസമാധാനത്തിന് ഭംഗം വരാനുള്ള സാധ്യതയും ഉദ്ധരിച്ചു. ഇത് പരിഹാസ്യവും അധികാരികൾ സൃഷ്ടിച്ച “സാങ്കൽപ്പിക ഭൂതവും” ആണെന്ന് കോടതി പറഞ്ഞു.
ക്ഷേത്രഭൂമിയിൽ ദീപം തെളിയിക്കുന്നത് പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകും. അത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ “സംസ്ഥാനം തന്നെ സ്പോൺസർ ചെയ്താൽ” മാത്രമേ സംഭവിക്കൂ എന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.
ഈ വാദപ്രതിവാദങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കോടതി തങ്ങളുടെ ആശങ്ക ശക്തമായ വാക്കുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തി: “ഒരു സംസ്ഥാനവും തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടകൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ഇത്രയും തരംതാഴരുത് എന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.”
കോടതിയുടെ അന്തിമവിധി
മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതിയുടെ ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച്, ദീപം തെളിയിക്കണമെന്ന മുൻ ഉത്തരവ് ശരിവെച്ചു. ദീപം തെളിയിക്കുന്ന ദീപസ്തംഭം വഖഫ് ബോർഡിന്റെ സ്വത്താണെന്ന വാദത്തെ “ഗൂഢലക്ഷ്യത്തോടെയുള്ള വാദം” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച് കോടതി തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്തു. ഈ ഒരു ദീപം തെളിയിക്കുന്നതിലെ തർക്കം ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
വെറുമൊരു ദീപമല്ല, ഇതൊരു പ്രതീകമാണ്
കാർത്തിക ദീപം കേസിലെ സർക്കാർ നടപടികൾ ഒരു വലിയ രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടയുടെ ഭാഗമാണെന്ന് പലരും കരുതുന്നു. ഡിഎംകെ സർക്കാരിനെതിരായ പ്രധാന ആരോപണങ്ങൾ ഇവയാണ് :
- ഹിന്ദു പാരമ്പര്യങ്ങളെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നു: മതേതരത്വം അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും ഡിഎംകെ സർക്കാർ ഹിന്ദുക്കളുടെ ആചാരങ്ങളെയും പാരമ്പര്യങ്ങളെയും വ്യവസ്ഥാപിതമായി ഉപദ്രവിക്കുന്നു എന്ന ആരോപണം നിലനിൽക്കുന്നു.
- HR&CE വകുപ്പിനെ ആയുധമാക്കുന്നു: ക്ഷേത്രങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ രൂപീകരിച്ച ഹിന്ദു റിലീജിയസ് & ചാരിറ്റബിൾ എൻഡോവ്മെന്റ് (HR&CE) വകുപ്പിനെ ഹിന്ദു ഭക്തർക്കെതിരെ സർക്കാർ ഒരു ആയുധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
- സനാതന ധർമ്മത്തിനെതിരായ പരാമർശങ്ങൾ: ഡിഎംകെ എംപി എ. രാജ, സനാതന ധർമ്മത്തെ “എച്ച്ഐവി, കുഷ്ഠരോഗം” എന്നിവയുമായി ഉപമിച്ചു എന്ന് ആരോപണമുണ്ട്.
- പൊതു ഇടങ്ങളിലെ ഭക്തിയെ നിശബ്ദമാക്കുന്നു: പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ ഭക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവർക്കെതിരെ എഫ്ഐആർ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുന്നതും, ശബരിമല മാല ധരിച്ച വിദ്യാർത്ഥികളെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നതും പോലുള്ള സംഭവങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
സർക്കാരിന്റെ ഈ നിലപാടുകൾ കോടതിയുമായി ഒരു തുറന്ന പോരാട്ടത്തിലേക്ക് നയിച്ചു, അത് ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തി.
കോടതിയെ ഭയപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമം: ഒരു ചരിത്ര പാഠം
കോടതി തുടർച്ചയായി സർക്കാരിനെതിരെ വിധി പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് ഡിഎംകെ സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായതെന്ന് ആരോപണമുയർന്നു. ഹൈക്കോടതി വിധിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുക, വിധി നടപ്പാക്കില്ലെന്ന് പ്രമേയം പാസാക്കുക, വിധി പറഞ്ഞ ജഡ്ജിയെ ഇംപീച്ച് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുക തുടങ്ങിയ നടപടികൾ ഇതിന് തെളിവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത്തരം നടപടികൾ ഒരു “പഴയ കളിപുസ്തകത്തിന്റെ” ഭാഗമാണെന്നും, ഇതിന് ചരിത്രപരമായ ഒരു മാതൃകയുണ്ടെന്നും നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
- 1973: കേശവാനന്ദ ഭാരതി കേസിൽ പ്രതികൂല വിധി വന്നതിനെ തുടർന്ന്, ഇന്ദിരാഗാന്ധി സർക്കാർ മൂന്ന് സീനിയർ ജഡ്ജിമാരെ മറികടന്ന് എ.എൻ. റേയെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസായി നിയമിച്ചു.
- 1977: എഡിഎം ജബൽപൂർ കേസിൽ സർക്കാരിനെതിരെ വിയോജനക്കുറിപ്പ് എഴുതിയ ജസ്റ്റിസ് എച്ച്.ആർ. ഖന്നയെ മറികടന്ന് മറ്റൊരാളെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസാക്കി.
- 2018: ജഡ്ജി ലോയ കേസിൽ പ്രതികൂല വിധി വന്നതിന് ശേഷം, കോൺഗ്രസും മറ്റ് പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളും അന്നത്തെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ദീപക് മിശ്രയ്ക്കെതിരെ ഇംപീച്ച്മെന്റ് പ്രമേയം കൊണ്ടുവന്നു.
ഈ ചരിത്രപരമായ സംഭവങ്ങളുടെയെല്ലാം പിന്നിൽ ഒരു പ്രത്യേക പ്രത്യയശാസ്ത്രമുണ്ട്. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ മോഹൻ കുമാരമംഗലത്തെപ്പോലുള്ളവർ മുന്നോട്ടുവെച്ച “പ്രതിബദ്ധതയുള്ള ജുഡീഷ്യറി” (committed judiciary) എന്ന ആശയമായിരുന്നു അത്. സർക്കാരിന്റെ നയങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരെ മാത്രം ന്യായാധിപരായി നിയമിക്കണമെന്ന ഈ വാദം, ജുഡീഷ്യറിയുടെ നിഷ്പക്ഷത എന്ന അടിസ്ഥാന തത്വത്തെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു.
ഈ ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്, കാർത്തിക ദീപം കേസിൽ നടന്നത് കേവലം ഒരു പ്രാദേശിക തർക്കമല്ല, മറിച്ച് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറയെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു വലിയ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്നാണ്.
എന്താണ് നമുക്ക് ഇതിൽ നിന്ന് പഠിക്കാനുള്ളത്?
അതുകൊണ്ട്, തിരുപ്പരൻകുൻട്രത്തെ സംഭവം കേവലം ഒരു ദീപം തെളിയിക്കുന്നതിലെ തർക്കമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, ഒരു സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ നടപടികൾ പൗരന്റെ മൗലികാവകാശങ്ങളെ ഹനിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ സംരക്ഷകനായി വർത്തിക്കേണ്ട സ്വതന്ത്ര ജുഡീഷ്യറിയുടെ അനിവാര്യതയെ അത് അടിവരയിടുന്നു. ഭരണകൂടത്തിന്റെ അധികാര ദുർവിനിയോഗത്തെ തടയുന്ന ഒരു സുരക്ഷാ കവചമായി നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥ നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഈ കേസ് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
About The Author
